[TIP] Noordse literatuur

Wisten jullie dat er een enorm goede site bestaat die een goed overzicht geeft aan Scandinavische schrijvers en hun werken?

Een site waar ik alleen maar goeds over kan zeggen.
Ik gebruik 'm voor mijn verlanglijstje, blog en besprekingen.

Ik heb het natuurlijk over:

Noordseliteratuur.nl

Met alle lof en dank aan Frans van de Pol, de oprichter en beheerder van deze geweldige website!

[Bespreking] Arnaldur Indriðason - Noorderveen

Noorderveen


Door: Arnaldur Indriðason
Uitgever: A.W. Bruna b.v.

Titelverklaring

De titel dankt zijn naam aan een wijk in Reykjavík. In de wijk Noorderveen wordt in zijn woning een dode man gevonden.

Over de auteur

Voor meer informatie over Arnaldur Indriðason verwijs ik door naar de Arnaldur Indriðason wikipedia

Genre

Misdaadroman

Samenvatting

(Even in het kort, ik ben hier namelijk nog niet zo getraind in.)

In de wijk Noorderveen in Reykjavík word de man Holberg dood gevonden. Hij blijkt vermoord. Op hem werd de boodschap "ik ben HEM" gevonden. Naarmate men meer en meer in het verleden van deze man graaft, des te meer duidelijk wordt dat hij een beest was. Hij verkrachtte Kolbrún en vermoedelijk nog tal van andere vrouwen. Kolbrún deed hier aangifte van bij de politie maar werd door een lompe boer van een politieagent niet serieus genomen. Negen maanden later beviel ze van een dochter: Auður. Auður sterft uiteindelijk op 4-jarige leeftijd aan een hersentumor.
Na een autopsie op het skelet van Auður blijken haar hersenen niet aanwezig. Na enig speurwerk blijken deze bij een professor in een privé-collectie te zitten. Ondertussen gaan Elínborg en Sigurður Olí op speurtocht naar een eventueel ander slachtoffer die werd vernoemd door een vriend van Hollberg. Dit levert na enige moeite en tijd resultaat op. Ondertussen weet Erlendur het brein en informatie hieromtrent te pakken te krijgen. Een ondervraging met het andere slachtoffer levert veel informatie op over de moord op Hollberg. Blijkt dat de verkrachte vrouw een buitenechtelijke zoon aan de verkrachting heeft overgehouden. Hij is wetenschapper en verloor ook zijn dochtertje aan een zeldzame hersentumor. Toen hij dit begon te onderzoeken in een ingenieuze databank kwam hij op Hollberg terecht. In een blinde woede vermoorde hij Hollberg.
Het grote deel speelt zich af in de tijd van nu. Er wordt wel veel teruggekeken in het verleden om zo de zaak op te kunnen lossen.

Plaats/ruimte

Het verhaal speelt zich af in Ijsland en met name in Reykjavík, Húsavik en keflavík. Één van de belangrijke plaatsen is het huis van Holberg in Noorderveen.

Karakterbeschrijving

Erlendur Sveinsson:
Hij is de hoofdpersoon in het verhaal. Zorgt voor het goede verloop van het opsporings- en denkwerk. Een rechercheur met enorm veel ervaring en heeft al heel wat ellende gezien. Zelf heeft ie ook ellende gekend. Zo heeft hij een drugsverslaafde dochter (Eva Lind) en een alcoholverslaafde zoon (Sindri Snær).

Sigurður Óli:
Linkerhand van Erlendur. Een man rond de 30 jaar die 'stijl' heeft. Een beetje een omhooggescheten vent.

Elínborg:
Rechterhand van Erlendur. Een vlotte vrouw die best wel wat humor in de zaken weet te brengen. Kan met bijna iedereen goed overweg.

Eva Lind:
De drugsverslaafde dochter van Erlendur. Een stuk ellende waar toch best een sprankel hoop in zit. Ze wil wel stoppen met drugs maar komt wilskracht tekort.

Holberg:
De vermoorde in zaak. Uit onderzoek is gebleken dat het een rotvent is. Hij verkrachtte en chanteerde al zeker 2 vrouwen, waaronder Kolbrún. Uit het verhaal is op te maken dat hij een charmeur was. Hij wist altijd wel praatjes te maken en het de vrouwen hof te maken. Tot zijn beestachtige kant naar boven kwam.

Kolbrún:
Nogal een teruggetrokken persoonlijkheid. Na een feestje nam ze Holberg mee naar huis. Holberg kwam echter op het domme idee haar te verkrachten en te chanteren als ze ermee voor de dag kwam. Ze was toch moedig om naar de politie te gaan en Holberg aan te geven. Ze werd echter uitgelachen door de agent van dienst. Aan de verkrachting hield ze een dochter Auður over. Drie jaar na diens dood pleegt ze zelfmoord.

Auður Kolbrúnsdottír:
De dochter die Kolbrún overhield aan de verkrachting. Ze voedde haar vol met liefde en positiviteit op totdat Auður ziek werd en uiteindelijk stierf aan een hersentumor op 4-jarige leeftijd.

Geloofwaardigheid van het verhaal

Op zich is het verhaal wel geloofwaardig. Tenminste, het is een thriller en dus fictie. Maar het zou wel echt gebeurd kunnen zijn.

Taalgebruik

Indriðason heeft een vlotte schrijfstijl. Zijn beschrijvingen zijn enorm goed. Enkel de dialogen zouden wel iets geanimeerder kunnen.

Eigen mening

...

Arnaldur Indriðason - Moordkuil

I K L E E S N U: Arnaldur Indriðason - Moordkuil



Boekinfo
Arnaldur Indriðason
Oorspronkelijke titel: Grafarthogn, 2000
Vertaling: Paula Vermeyden, 2004
Uitgever: Signatuur (voorheen Signature)
ISBN-10: 90-5672-051-1
ISBN-13: 978-90-5672-051-3 / 978-90-5672-272-2








Flaptekst

Op een bouwplaats in Reykjavik worden de resten van een lijk opgegraven dat daar al tientallen jaren geleden begraven moet zijn. Het is aan rechercheur Erlendur en zijn collega's om uit te zoeken wat er is gebeurd. Daarvoor moeten zij mensen zien terug te vinden die vroeger in de betreffende buurt hebben gewoond. Gaandeweg komen er diverse onprettige feiten bovendrijven, waardoor het verhaal achter het gevonden skelet steeds gruwelijker wordt. Terwijl Erlendur worstelt met het verleden, vecht zijn dochter Eva Lind op de intensive care voor haar leven.

Na het succes van het veelgeprezen Noorderveen komt Indriðason nu met het door de internationale pers nog enthousiaster ontvangen Moordkuil: een razend spannend misdaadboek met een even krachtig als realistisch verhaal, dat veel lezers voor zich zal winnen.

VN's Thriller en Detectivegids: 'Indriðason blijkt geen one-hit-wonder te zijn, vandaar dat hij deze keer de volle mep krijgt: vijf sterren. De sfeer van het boek is goed, de persoonlijke beschrijvingen zijn sterk en de plot is verrassend.'

Dit is het derde boek uit de reeks met inspecteur Erlendur.

Wat vind ik (tot nu toe)van het boek?

Ik ben er nog maar net in begonnen. Ondertussen ben ik net aan hoofdstuk 4. Wat mij opvalt is dat het boek enorm traag op gang komt en er tot nu toe geen enkele spanning in te vinden is.

Wie is Arnaldur Indriðason?

Arnaldur Indriðason (Reykjavik, 28 januari 1961) is een IJslandse schrijver van fictieve detectives.


Hij heeft in recente jaren bewezen IJslands meest populaire schrijver te zijn - hij staat jaren achtereen hoog in de bestseller lijsten. In 2004 waren zijn boeken goed voor zeven van de tien meest geleende boeken van Reykjavíks bibliotheek. In 1981 en 1982 was hij journalist bij de IJslandse krant Morgunblaðið, waarna hij als freelance schrijver werkte. Van 1986 tot 2001 was hij filmcriticus bij Morgunblaðið.


Maanden achtereen stond hij in de IJslandse bestsellerlijst met zes boeken, waarvan de top drie permanent voor hem gereserveerd leken.


Indriðason publiceerde zijn eerste boek, Synir Duftsins (Maandagskinderen) in 1997, en velen geloven dat met deze publicatie het tijdperk van een nieuwe golf IJslandse fictie begonnen is.


Indriðasons boeken zijn gepubliceerd in 26 landen en zijn vertaald in het Deens, Duits, Engels, Fins, Frans, Italiaans, Nederlands, Noors, Tsjechisch en Zweeds. Indriðason ontving twee maal de Glerlykilinn (De Glazen Sleutel), een literaire prijs voor de beste Scandinavische misdaadroman; in 2002 voor Mýrin (Noorderveen) en in 2003 voor Grafarþögn (Moordkuil). In 2005 won hij de CWA Gold Dagger Award voor de Engelse uitgave van zijn roman Grafarþögn (Silence of the Grave).


Van zijn boeken is Mýrin verfilmd: de IJslandse regisseur Baltasar Kormákur (bekend van de films 101 Reykjavík en Hafið) heeft eind 2006 het resultaat afgeleverd. De regisseur Snorri Thórrisson is bezig met Napóleonsskjölin.

Welke boeken schreef hij?

* 2007, Hardskafi (Onderkoeld - 2009)
* 2006, Konungsbók (Het koningsboek - 2008)
* 2006, Vetrarborgin, thriller (Winternacht - 2007) (gelezen)
* 2005, Kleifarvatn, thriller (Koudegolf - 2006)
* 2004, Betty, thriller
* 2002, Röddin, thriller (Engelenstem - 2005) (op de boekenplank)
* 2000, Grafarthogn, thriller (Moordkuil - 2004) (aan het lezen)
* 2000, Myrin, thriller (Noorderveen - 2003) (gelezen)
* 1999, Napoléonskjölin, thriller
* 1998, Daudarosir, thriller
* 1997, Synir Duftsins, thriller (Maandagskinderen - 2005) (gelezen)


Bronnen:

Noordse Literatuur
Wikipedia

Boeken op witte doeken

Van boek naar film

Er is niets leuker dan lekker op de bank met een kopje thee een geweldige, Scandinavische thriller te verslinden. Daar zullen veel mensen het mee eens zijn. Maar wat als je het lezen even zat bent?
Daar hebben ze tegenwoordig een leuke oplossing voor!
Boekverfilmingen.
Maar is die oplossing altijd wel even leuk? Hier gaan we vandaag even dieper op in.


Er zijn tot op heden al aardig wat boeken verfilmd. Zo ook in Scandinavië. Ik moet er eerlijk bijzeggen dat mijn kennis hierover zich eigenlijk vrijwel (tot nu toe) tot Zweden beperkt.
Maar zelfs in Zweden lusten ze er wat van!

Enkele voorbeelden:

Boeken van Henning Mankell over inspecteur Kurt Wallander werd de serie Wallander;

Boeken van Sjöwall en Wahlöö met inspecteur Martin Beck werd de serie Beck;

Zonnestorm van Åsa Larsson werd verfilmd;

Liza Marklund’s ‘Springstof’ en ‘Paradijs’ zijn nu ook zichtbaar;

Camilla Läckberg’s ‘Ijsprinses’ en ‘Predikant’ zijn op magnifieke wijze verfilmd.

En dit is nog maar een kleine selectie uit een grote keuze aan verfilmingen.


Is de film beter dan het boek?
Een boek laat nog veel aan de fantasie over. Dat is niet bepaald slecht. Laat je fantasieën de vrije loop. Haal de beschreven personen voor de geest, waan je in de gedetailleerd beschreven omgeving. Het lijkt af en toe wel een droomwereld maar het is wel deels de jouwe. Jij bepaalt zelf hoe het eruit ziet. Het enige wat je niet direct weet is het verhaal.

Bij films is het anders. Je krijgt alles op een schoteltje gepresenteerd. Alles werd voor jou bepaald. Dàg fantasie! Het enige wat overblijft is het verhaal. De rest is eigenlijk gewoon een kant en klare brok, die je gewoon vanuit je luie stoel voor lief moet nemen.

Is dit een slecht ding?
Niet altijd. Als het voor jou een nieuw verhaal is, dan stoort het meestal niet. Het is helemaal anders wanneer je het boek waarop de film is gebaseerd hebt, gelezen. Dit had ik persoonlijk bij de verfilmingen van Camilla Läckberg. De personages zoals ik ze in het boek las en voor de geest haalde, leken verre van de acteurs in de film. Toch kon ik nog steeds genieten van de verfilming. Je bekijkt het ook een keer vanuit iemand anders perspectief.

Blijft de verhaallijn wel intact?
Vaak niet. Daarom wordt er altijd bijgezet dat het is gebaseerd op een boek. Als regisseur kan je je moeilijk aan de tig bladzijden blijven houden wanneer je een film maakt. Sommige details zijn vaak wel belangrijk om het verhaal te vertellen en om richting de clue te werken. Je kan dus niet echt letterlijk een boek verfilmen. Nuja, het kan wel maar dat draagt niet altijd bij aan een goede film. Ik erger me er soms wel eens aan. Sommige stukken die mij enorm belangrijk leken om het verhaal te kunnen volgen, werden weggelaten uit de film. Maar als het een goede regisseur met goede scenaristen is, dan weten ze dat gemis wel op te vangen.

Conclusie
Naar mijn mening kan je best eerst een boek lezen om vervolgens de verfilming te bekijken. Is het niet voor je inbeelding m.b.t. personage-omschrijvingen, dan is het wel voor de opgebouwde spanning die je niet altijd goed kan weergeven in de film.
Een boek kan je nu eenmaal verslinden, een film daar kan je van smullen.

[Om naar uit te kijken]

Åsa Larsson - De woede voorbij

April 2009 in de boekhandel verwacht!

Gegevens

Oorspronkelijke titel: Till dess din vrede upphör, 2008

Vertaling: onbekend, 2009

Uitgever: Ambo

ISBN-10: 90-414-1322-7

ISBN-13: 978-90-414-1322-29041413227 / 9789041413222

werktitel: Tot de woede is geluwd



Flaptekst
In het noorden van Zweden gaan een jongen en een meisje op zoek naar een vliegtuigwrak in het meer Vittangijärvi. Hun duiktocht heeft een fatale afloop.
In het voorjaar vindt de politie in een rivier het lijk van een meisje; het blijkt de vermiste duikster te zijn. Van de jongen ontbreekt nog ieder spoor. Twee inspecteurs en officier van justitie Rebecka Martinsson, die we al kennen uit de andere boekenvan Larsson, gaan de zaak onderzoeken. Ze stuiten op verre verwanten van het verdronken meisje die uiterst agressief op het politiebezoek reageren.Na een oproep via de tv meldt zich een getuige die de jongeren in de zomer bij het meer heeft gezien. En zijn buurman weet nog meer…

Met De woede voorbij heeft Åsa Larsson opnieuw een meedogenloos spannendethriller geschreven. Larsson heeft een scherp oog voor de psychologie van haar personages. De natuurgetrouwe beschrijving van het Noord-Zweedse landschap en klimaat en de rol van bovennatuurlijke elementen in de plot tillen De woede voorbij ver boven de gemiddelde thriller uit.


Over Åsa Larsson
De Zweedse Åsa Larsson (1966) is een voormalig belastingrechtspecialist, die als schrijfster debuteerde met Zonnestorm. Ze won met dat boek de nationale thrillerprijs voor het beste debuut. Met haar tweede boek Midzomernacht won ze de nationale prijs voor de beste misdaadroman. Ze is een van de supersterren van de Zweedse misdaadliteratuur. Van haar psychologische thrillers werden in Zweden miljoenen exemplaren verkocht.


Bronnen:

Ambo-Anthos Uitgeverij
Noordse Literatuur

Arnaldur Indriðason - Noorderveen

I K L E E S N U: Arnaldur Indriðason - Noorderveen



Boekinfo
Arnaldur Indriðason
Oorspronkelijke titel: Myrin, 2000
Vertaling: Paula Vermeyden, 2003
Uitgever: Signatuur (voorheen Signature)
ISBN-10: 90-5672-050-3
ISBN-13: 978-90-5672-050-69056720503 / 9789056720506
Ook als ISBN 90-5672-196-8




Flaptekst

Wie is de dode man die wordt gevonden in een benedenwoning in de wijk Noorderveen in Reykjavík? Waarom laat de moordenaar een geheimzinnige boodschap achter? Hoofdcommissaris Erlendur Sveinsson en zijn jongere collega Sigurður óli proberen de verschrikkelijke tragedie te ontrafelen, die zonder het moderne DNA-onderzoek verborgen zouden zijn gebleven.
Dit is het tweede deel uit de reeks met inspecteur Erlendur.

Wat vind ik (tot nu toe)van het boek?

Tot nu toe vind ik het boek wel goed geschreven. Na zijn debuut 'Maandagskinderen' te hebben gelezen was ik over deze schrijver zeker goed te spreken. In 'Noorderveen' overtreft hij zichzelf. Indriðason weet goed het plot te bewaren en niet direct na 2 pagina's al grote stukken prijs te geven. Het blijft altijd wel spannend. Details worden echt enorm goed beschreven. Het verhaal slorpt je als het ware op waardoor het ook moeilijk is om het boek neer te leggen. Door zijn beschrijvingen heb je het gevoel je in Ijsland te wanen.

Wie is Arnaldur Indriðason?

Arnaldur Indriðason (Reykjavik, 28 januari 1961) is een IJslandse schrijver van fictieve detectives.


Hij heeft in recente jaren bewezen IJslands meest populaire schrijver te zijn - hij staat jaren achtereen hoog in de bestseller lijsten. In 2004 waren zijn boeken goed voor zeven van de tien meest geleende boeken van Reykjavíks bibliotheek. In 1981 en 1982 was hij journalist bij de IJslandse krant Morgunblaðið, waarna hij als freelance schrijver werkte. Van 1986 tot 2001 was hij filmcriticus bij Morgunblaðið.


Maanden achtereen stond hij in de IJslandse bestsellerlijst met zes boeken, waarvan de top drie permanent voor hem gereserveerd leken.


Indriðason publiceerde zijn eerste boek, Synir Duftsins (Maandagskinderen) in 1997, en velen geloven dat met deze publicatie het tijdperk van een nieuwe golf IJslandse fictie begonnen is.


Indriðasons boeken zijn gepubliceerd in 26 landen en zijn vertaald in het Deens, Duits, Engels, Fins, Frans, Italiaans, Nederlands, Noors, Tsjechisch en Zweeds. Indriðason ontving twee maal de Glerlykilinn (De Glazen Sleutel), een literaire prijs voor de beste Scandinavische misdaadroman; in 2002 voor Mýrin (Noorderveen) en in 2003 voor Grafarþögn (Moordkuil). In 2005 won hij de CWA Gold Dagger Award voor de Engelse uitgave van zijn roman Grafarþögn (Silence of the Grave).


Van zijn boeken is Mýrin verfilmd: de IJslandse regisseur Baltasar Kormákur (bekend van de films 101 Reykjavík en Hafið) heeft eind 2006 het resultaat afgeleverd. De regisseur Snorri Thórrisson is bezig met Napóleonsskjölin.

Welke boeken schreef hij?

* 2007, Hardskafi (Onderkoeld - 2009)
* 2006, Konungsbók (Het koningsboek - 2008)
* 2006, Vetrarborgin, thriller (Winternacht - 2007) (gelezen)
* 2005, Kleifarvatn, thriller (Koudegolf - 2006)
* 2004, Betty, thriller
* 2002, Röddin, thriller (Engelenstem - 2005) (op de boekenplank)
* 2000, Grafarthogn, thriller (Moordkuil - 2004) (op de boekenplank)
* 2000, Myrin, thriller (Noorderveen - 2003) (aan het lezen)
* 1999, Napoléonskjölin, thriller
* 1998, Daudarosir, thriller
* 1997, Synir Duftsins, thriller (Maandagskinderen - 2005) (gelezen)


Bronnen:

Noordse Literatuur
Wikipedia

Boekenplank vol moord...

... en dan vooral uit Scandinavië.
Nuja, vol is een groot woord. Er komt elke maand wel weer een boek of twee bij.

Mijn collectie bestaat tot op heden uit 18 boeken in het genre Scandinavische misdaadliteratuur/thrillers.

Welke dat allemaal zijn?
(in alfabetische volgorde)

-----------------------------------------------------

1. Åke Edwardson - Dans met een engel


2. Åke Edwardson - De hemel is een plek op aarde


3. Arnaldur Indri­ðason - Engelenstem


4. Arnaldur Indriðason - Maandagskinderen


5. Arnaldur Indriðason - Moordkuil


6. Arnaldur Indriðason - Noorderveen


7. Arnaldur Indriðason - Winternacht


8. Åsa Larsson - Het zwarte pad


9. Åsa Larsson - Midzomernacht


10. Åsa Larsson - Zonnestorm


11. Unni Lindell - Roodkapje


12. Camilla Läckberg - Ijsprinses


13. Camilla Läckberg - Predikant


14. Camilla Läckberg - Steenhouwer


15. Camilla Läckberg - Zusje


16. Liza Marklund - Studio zes


17. Gösta Unefäldt - Dödligt Handikapp


18. Karin Wahlberg - Dodelijke bloemen

-----------------------------------------------------

De meeste heb ik er al van gelezen, aan enkelen moet ik me nog een keer toe zetten.

Wat is nu de bedoeling van deze blog?
Om jullie, mijn bloglezers, warm proberen te maken voor deze prachtige boeken!
Ze zijn echt de moeite waard.

Ik probeer elke dag hier een beetje dingen op te zetten. Dit kan variëren van nieuws, recensies, interviews, etc.

Hopelijk kan deze blog jullie bekoren!
Ik hoor het wel...

Groetjes,
Bert