Boeken op witte doeken

Van boek naar film

Er is niets leuker dan lekker op de bank met een kopje thee een geweldige, Scandinavische thriller te verslinden. Daar zullen veel mensen het mee eens zijn. Maar wat als je het lezen even zat bent?
Daar hebben ze tegenwoordig een leuke oplossing voor!
Boekverfilmingen.
Maar is die oplossing altijd wel even leuk? Hier gaan we vandaag even dieper op in.


Er zijn tot op heden al aardig wat boeken verfilmd. Zo ook in Scandinavië. Ik moet er eerlijk bijzeggen dat mijn kennis hierover zich eigenlijk vrijwel (tot nu toe) tot Zweden beperkt.
Maar zelfs in Zweden lusten ze er wat van!

Enkele voorbeelden:

Boeken van Henning Mankell over inspecteur Kurt Wallander werd de serie Wallander;

Boeken van Sjöwall en Wahlöö met inspecteur Martin Beck werd de serie Beck;

Zonnestorm van Åsa Larsson werd verfilmd;

Liza Marklund’s ‘Springstof’ en ‘Paradijs’ zijn nu ook zichtbaar;

Camilla Läckberg’s ‘Ijsprinses’ en ‘Predikant’ zijn op magnifieke wijze verfilmd.

En dit is nog maar een kleine selectie uit een grote keuze aan verfilmingen.


Is de film beter dan het boek?
Een boek laat nog veel aan de fantasie over. Dat is niet bepaald slecht. Laat je fantasieën de vrije loop. Haal de beschreven personen voor de geest, waan je in de gedetailleerd beschreven omgeving. Het lijkt af en toe wel een droomwereld maar het is wel deels de jouwe. Jij bepaalt zelf hoe het eruit ziet. Het enige wat je niet direct weet is het verhaal.

Bij films is het anders. Je krijgt alles op een schoteltje gepresenteerd. Alles werd voor jou bepaald. Dàg fantasie! Het enige wat overblijft is het verhaal. De rest is eigenlijk gewoon een kant en klare brok, die je gewoon vanuit je luie stoel voor lief moet nemen.

Is dit een slecht ding?
Niet altijd. Als het voor jou een nieuw verhaal is, dan stoort het meestal niet. Het is helemaal anders wanneer je het boek waarop de film is gebaseerd hebt, gelezen. Dit had ik persoonlijk bij de verfilmingen van Camilla Läckberg. De personages zoals ik ze in het boek las en voor de geest haalde, leken verre van de acteurs in de film. Toch kon ik nog steeds genieten van de verfilming. Je bekijkt het ook een keer vanuit iemand anders perspectief.

Blijft de verhaallijn wel intact?
Vaak niet. Daarom wordt er altijd bijgezet dat het is gebaseerd op een boek. Als regisseur kan je je moeilijk aan de tig bladzijden blijven houden wanneer je een film maakt. Sommige details zijn vaak wel belangrijk om het verhaal te vertellen en om richting de clue te werken. Je kan dus niet echt letterlijk een boek verfilmen. Nuja, het kan wel maar dat draagt niet altijd bij aan een goede film. Ik erger me er soms wel eens aan. Sommige stukken die mij enorm belangrijk leken om het verhaal te kunnen volgen, werden weggelaten uit de film. Maar als het een goede regisseur met goede scenaristen is, dan weten ze dat gemis wel op te vangen.

Conclusie
Naar mijn mening kan je best eerst een boek lezen om vervolgens de verfilming te bekijken. Is het niet voor je inbeelding m.b.t. personage-omschrijvingen, dan is het wel voor de opgebouwde spanning die je niet altijd goed kan weergeven in de film.
Een boek kan je nu eenmaal verslinden, een film daar kan je van smullen.