Boekinfo
Arnaldur IndriðasonOorspronkelijke titel: Grafarthogn, 2000
Vertaling: Paula Vermeyden, 2004
Uitgever: Signatuur (voorheen Signature)
ISBN-10: 90-5672-051-1
ISBN-13: 978-90-5672-051-3 / 978-90-5672-272-2
Flaptekst
Op een bouwplaats in Reykjavik worden de resten van een lijk opgegraven dat daar al tientallen jaren geleden begraven moet zijn. Het is aan rechercheur Erlendur en zijn collega's om uit te zoeken wat er is gebeurd. Daarvoor moeten zij mensen zien terug te vinden die vroeger in de betreffende buurt hebben gewoond. Gaandeweg komen er diverse onprettige feiten bovendrijven, waardoor het verhaal achter het gevonden skelet steeds gruwelijker wordt. Terwijl Erlendur worstelt met het verleden, vecht zijn dochter Eva Lind op de intensive care voor haar leven.
Na het succes van het veelgeprezen Noorderveen komt Indriðason nu met het door de internationale pers nog enthousiaster ontvangen Moordkuil: een razend spannend misdaadboek met een even krachtig als realistisch verhaal, dat veel lezers voor zich zal winnen.
VN's Thriller en Detectivegids: 'Indriðason blijkt geen one-hit-wonder te zijn, vandaar dat hij deze keer de volle mep krijgt: vijf sterren. De sfeer van het boek is goed, de persoonlijke beschrijvingen zijn sterk en de plot is verrassend.'
Dit is het derde boek uit de reeks met inspecteur Erlendur.
Wat vind ik (tot nu toe)van het boek?
Ik ben er nog maar net in begonnen. Ondertussen ben ik net aan hoofdstuk 4. Wat mij opvalt is dat het boek enorm traag op gang komt en er tot nu toe geen enkele spanning in te vinden is.
Wie is Arnaldur Indriðason?
Arnaldur Indriðason (Reykjavik, 28 januari 1961) is een IJslandse schrijver van fictieve detectives.
Hij heeft in recente jaren bewezen IJslands meest populaire schrijver te zijn - hij staat jaren achtereen hoog in de bestseller lijsten. In 2004 waren zijn boeken goed voor zeven van de tien meest geleende boeken van Reykjavíks bibliotheek. In 1981 en 1982 was hij journalist bij de IJslandse krant Morgunblaðið, waarna hij als freelance schrijver werkte. Van 1986 tot 2001 was hij filmcriticus bij Morgunblaðið.
Maanden achtereen stond hij in de IJslandse bestsellerlijst met zes boeken, waarvan de top drie permanent voor hem gereserveerd leken.
Indriðason publiceerde zijn eerste boek, Synir Duftsins (Maandagskinderen) in 1997, en velen geloven dat met deze publicatie het tijdperk van een nieuwe golf IJslandse fictie begonnen is.
Indriðasons boeken zijn gepubliceerd in 26 landen en zijn vertaald in het Deens, Duits, Engels, Fins, Frans, Italiaans, Nederlands, Noors, Tsjechisch en Zweeds. Indriðason ontving twee maal de Glerlykilinn (De Glazen Sleutel), een literaire prijs voor de beste Scandinavische misdaadroman; in 2002 voor Mýrin (Noorderveen) en in 2003 voor Grafarþögn (Moordkuil). In 2005 won hij de CWA Gold Dagger Award voor de Engelse uitgave van zijn roman Grafarþögn (Silence of the Grave).
Van zijn boeken is Mýrin verfilmd: de IJslandse regisseur Baltasar Kormákur (bekend van de films 101 Reykjavík en Hafið) heeft eind 2006 het resultaat afgeleverd. De regisseur Snorri Thórrisson is bezig met Napóleonsskjölin.
Welke boeken schreef hij?
* 2007, Hardskafi (Onderkoeld - 2009)
* 2006, Konungsbók (Het koningsboek - 2008)
* 2006, Vetrarborgin, thriller (Winternacht - 2007) (gelezen)
* 2005, Kleifarvatn, thriller (Koudegolf - 2006)
* 2004, Betty, thriller
* 2002, Röddin, thriller (Engelenstem - 2005) (op de boekenplank)
* 2000, Grafarthogn, thriller (Moordkuil - 2004) (aan het lezen)
* 2000, Myrin, thriller (Noorderveen - 2003) (gelezen)
* 1999, Napoléonskjölin, thriller
* 1998, Daudarosir, thriller
* 1997, Synir Duftsins, thriller (Maandagskinderen - 2005) (gelezen)
Bronnen:
Noordse Literatuur
Wikipedia
